Ensan,Azadi

اکنون به فلسفه دوختن پتو و لحاف های چل تکه ، دست دوز مادر بزرگهایمان

بهتر پی می برم .لطف و زیبایی هر تکه ، بی نهایت و عمیق ! متفاوت بودنشان

بهانه ای برای بهتر دیدن و به جادوی رنگها پی بردن ...

چل تکه ،سمبلی از شکستن یکنواختی مرگ آور

و ... معرف تنوع ، نشاط و زندگی .

در صددم تا چل تکه ای از وصله های ناجور را بر دامن سیاه و یکدست شب تدارک ببینم !

چه ، خود وصله ای ناجورم ... تک افتاده و غریب ... در جست و جو...!

" دشمنی " ، خوش به حالت  که بازارت خیلی رونق داره !

که هر لحظه تکثیر میشی ...

که آدمها رو هر لحظه تنها و تنهاتر بجا میذاری ...

.

.

.

" دوستی " دلم برات تنگ شده !!

بازارت بد جور راکده و تو ذوق می زنه

تو مثل جواهری ناب و درخشانی... ولی مشتری هات با سکه بدلی میخوان صاحبت بشن !

نگهداشتن جواهری چون تو ، تو دست ، لیاقت میخواد ... باید تاوانشو داد ، باید براش به آب و آتش زد ، باید محک خورد ، باید چون فولاد آبدیده شد ...

کو ؟ کجاست ؟ چه کسی این روزها " دوست " خواهد داشت ؟؟

چه کسی این روزها " دوست داشته " خواهد شد ؟؟

وقتی همه خواب بودند ، تو بیدار بودی

و چه خوب در گوشم ساز مخالف را زمزمه کردی

به یکباره

آرزوهای فروخفته و مدفون در اعماق وجودم ، با نوای سازت بیدار شدند

به رقص آمدند و " زندگی " را نشانم دادند

خود سرشار از زندگی بودی

ولی چون ققنوس در آتش خویش سوختی

خواستم با تو و در تو بسوزم

اما تنها پرم سوخت

اکنون من ماندم و

رقص زندگی

و خاکستر مقدس آتش وجودت ...

توی راه زندگی

می رسه دقایقی

که پر از رنج و غمه

که پر از نهایت بریدنه

به گمانت، که دیگه

آخر راه هستی و

باید بری!

بعضی ها همین جا ترمز می کنن..

بی خبر از اینکه دنیا

مث یه گوی هزار نقش و نگار

هی می چرخه و می چرخه

  تا که کارش پیش بره

اگه رنگ سیاهو گاهی نشون ما میده

مطمئن باشین که پشتش

رنگ روشن امید و

واسه ما هدیه داره

18/8/90

تداوم ، سرسختی ، صبر

تمامی شکوه حرکت رودخانه است .

چشمه سار آرام است . صدای غلغلش ، زمزمه ای روح نواز است

بی توجه به اطرافش جاری ست ، سالیان سال است که جاری ست ، نه به خاطر لذت بردن ما ! بلکه

بخاط اینکه باید جاری باشد !

و در همان حال

سنگهای بستر رود را به آرامی و در گذر هزاران سال شکل می دهد ،

صیقل می زند و سنگ سخت چون مومی نرم تغییر شکل می دهد .

.

.

.

آیا حاضریم برای تغییری بزرگ در افکارمان ، نگاهمان و زندگی مان ، صبری بزرگ را تجربه کنیم ؟!

صبری بر پایه پویایی و نه رکود .

     جوشش اشک ، چشم را داغ می کند

    و جوشش غم ، بر دل داغ می گذارد !

   اشک گرم بر چهره جاری می شود و

                                           دست ، سدی ست بر هجوم بی امانش ...

  ولی وای بر دل بیچاره ... که در هجوم غم ، حتی دستی نیست تا یاری اش   

  کند !!

"مرگ یک واقعیت مفید و هوشمند زندگی است.
هیچ کس دوست ندارد که بمیرد حتی آن‌هایی که می‌خواهند بمیرند و به بهشت وارد شوند.
ولی با این وجود مرگ واقعیت مشترک در زندگی همه‌ی ماست.
شاید مرگ بهترین اختراع زندگی باشد چون مأمور ایجاد تغییر و تحول است.
مرگ کهنه‌ها را از میان بر می‌دارد و راه را برای تازه‌ها باز می‌کند.
یادتان باشد که زمان شما محدود است، پس زمانتان را با زندگی کردن تو زندگی بقیه هدر ندهید.
هیچ وقت توی دام غم و غصه نیافتید و هیچ وقت نگذارید که هیاهوی بقیه صدای درونی شما را خاموش کند.
و از همه مهمتر این که شجاعت این را داشته باشید که از احساس قلبی تان و ایمانتان پیروی کنید "

استیو جابز

انسان بزرگی بود ...یادش گرامی و روحش شاد .

" ترک عادت موجب مرض است "

فکر نکنم یک ایرانی وجود داشته باشه و تو عمرش حداقل یک بار این ضرب المثل رو نشنیده باشه .

از اونجایی که  هیچ تغییری نمی تونه بدون ترک عادت اتفاق بیفته ...

دوستان خوبم :: به نظر شما این ضرب المثل چه حقیقتی رو میخواد به ما یاد آور بشه ؟ آیا تاکیدش بر حفظ عادت برای دستیابی به صحت و سلامته ؟ و یا از مرض و بیماری در جهت تغییر استقبال می کنه ؟

این ضرب المثل دغدغه ذهنی منه

تغییر از ما و درونمان آغاز می شود . وقتی ما تغییر را پذیرا شدیم بر آدمها و شرایط اطرافمان است که خواه نا خواه دگرگون شوند .

هیچ تغییری بدون درد و رنج نیست .. گاهی درد و رنجی بطئی و آرام و زمانی شدید و تکان دهنده ! ولی در هر حال لازمه تغییر ، قبول درد و رنج است .

هیچ زنی لذّت شیرین مادر شدن را نخواهد چشید ، هرگاه خویش را آماده پذیرش و قبول رنج زایمان نکرده باشد !

و هیچ بذری ، درختی تنومند نخواهد شد ، هرگاه رنج و درد سر بر آوردن از خاک را تجربه نکرده باشد !

و برای تغییر و بهتر شدن ، آگاهی لازم است . سنگ بنای هر تغییر آگاهی ست .

اگر در جهت آگاهی نکوشم ، کاهلم ..

اگر آگاه شوم ولی در جهت تغییر نکوشم ، به دانسته هایم خائنم ..

و اگر سر سوزنی به بهبودی وضع خویش کمک کردم ، می توان گفت خوشبختم !